Selecteer een pagina

Wintercompetitie Steenwijk door de ogen van Andreas bij de Leij

Zondag 3 februari wintercompetitie Steenwijk-Havelte, Vanwege een blessure aan mijn schouder was mijn laatste wedstrijd de veldslag om Norg begin september vorig jaar, bijna een half jaar geleden dus. Door deze blessure heb ik minder kunnen fietsen en dus
minder kunnen trainen. Voorgaande jaren deed ik in de winter vaak de ICW en/of de wintercompetitie Steenwijk-Havelte. Aangezien het weer wat beter ging met mijn blessure en ik het trainen weer wat had opgepakt, leek het mij tijd om weer eens een wedstrijd te fietsen. De wedstrijd op de Woldberg bij Steenwijk is een klassieker binnen de noordelijke mountainbike wedstrijden. De pokkel moet van meerderekanten worden beklommen en de organisatie met daarin Ype Weijdema en Jan Moes had er weer een pittig,
technisch rondje van gemaakt. Omdat ik dus al een tijdje geen wedstrijd had gefietst kwam ik er bij het verkennen van het parcours al achter dat het voor mij een kwestie van “overleven” zou worden. Dus besloot ik voor de wedstrijd al dat het beter was niet als en gek er in te vliegen maar een beetje reserve te houden. Omdat ik de eerste wedstrijd van de serie had gemist mocht ik als laatste aansluiten
bij de groep licentie houders (ja, Masters 40+ dit seizoen) die als eerste groep mocht vertrekken. Toen ik kort na de start nog dacht “dit gaat nog” was de gehele kopgroep met de grote kleppers al vertrokken. We waren nog slechts kort onderweg toen ik het vertrek signaal van de groep na ons hoorde en ik wist dat het niet lang ging duren voordat ik ingehaald zou worden door de “youngsters” met daarbij Sven en Bas Luca. Ik had mijn plaats gevonden in het wiel van een bekende, Rik Smit, en aangezien hij het parcours beter kent dan ik leek het mij verstandig in zijn wiel te blijven. Het duurde niet lang dat ik Sven en later ook Bas Luca langzij zag vliegen, volgen zat er voor mij niet in ik had het al lastig genoeg om me te handhaven in het achterveld van de licentie groep.

Nadat ik na een paar rondes toch iets op stoom kwam en de koplopers van de funklasse met daarin Wim de Wit mij waren gepasseerd leek het mij toch tijd om te proberen nog iets harder te gaan. Ik had een rijder voor ons op de korrel en sloot aan in zijn wiel, na wat stuivertje wisselen leek ik hem dan tochmoeten laten gaan. Ik sloot aan bij een andere rijder in het wiel en probeerde mijn krachten te sparen voor de laatste ronde. Toen we de bel van de laatste ronde kregen en ik het idee had nog wat energie te kunnen leveren, wist ik waar het moest gebeuren. Ik ging ervoor en kon in de laatste halve ronde nog twee licentie rijders inhalen. Met een eind spurtje kwam ik over de finish om zeker te zijn dat ik niet
net nog ingehaald zou worden. Na de finish moest ik dan ook eerst even een stukje uit fietsen om de hartslag weer wat in bedwang te krijgen. Daarna verzorger Jan Moes opgezocht die mij mijn jasje overhandigde, na een korte babbel met de andere coureurs weer op huis aan want ik wilde heel graag hetWK veldrijden kijken. Met een 11e plek van 15 starters in mijn klasse kan ik mij wel tevreden stellen,
dit jaar zal de nadruk meer liggen op marathons. De eerste zal zijn begin maart in Apeldoorn, maar er moet nog flink wat trainings arbeid worden verricht. Tot ziens bij een volgend evenement of training !

Met vriendelijke groet,

Andreas bij de Leij.

Twitter

Facebook